Cykl zawodów - Grand Prix KWT

W latach 2010 - 2015 Klub Wysokogórski Trójmiasto organizował Zawody Wspinaczkowe im. Janusza Bartosa. Zwycięzcy otrzymywali tytuł "Bartosa roku". Zgodnie z decyzją Walnego Zebrania Członków KWT od roku 2016 najlepszego wspinacza w klubie ma wyłonić cały cykl zawodów określany mianem Grand Prix KWT. W planie zwyczajowo mają być zawody bulderowe, zawody drytoolowe oraz rywalizacja we wspinaczce klasycznej w prowadzeniu na trudność. Dodatkowo w ramach popularyzacji rejonu może odbyć się również piknik w Lubonicach.


Grand Prix KWT 2016

I edycja klubowego cyklu zawodów decyzją Zarzdu została przerwana, a jej wyniki anulowane. Na prowadzeniu wówczas znajdowali się:

  • Agnieszka Orpel
  • Kuba Szumiło

Bartosy 2015

VI Zawody Wspinaczkowe im. Janusza Bartosa

Tytuł "Bartos roku 2015" otrzymali:

  • Joanna Tuczyńska
  • Kuba Szumiło

Bartosy 2014

V Zawody Wspinaczkowe im. Janusza Bartosa

Tytuł "Bartos roku 2014" otrzymali:

  • Kuba Szumiło
  • Małgorzata Jurewicz

Bartosy 2013

IV Zawody Wspinaczkowe im. Janusza Bartosa

Tytuł "Bartos roku 2013" otrzymali:

  • Dariusz Purzycki
  • Ewelina Potulska

Bartosy 2012

III Zawody Wspinaczkowe im. Janusza Bartosa

Tytuł "Bartos roku 2012" otrzymali:

  • Marcin Kraszewski
  • Ewelina Potulska

Bartosy 2011

II Zawody Wspinaczkowe im. Janusza Bartosa

Tytuł "Bartos roku 2011" otrzymali:

  • Artur Kraszewski
  • Katarzyna Turska

Bartosy 2010

I Zawody Wspinaczkowe im. Janusza Bartosa

Tytuł "Bartos roku 2010" otrzymali:

  • Artur Kraszewski
  • Jolanta Kraszewska

Janusz Bartos (ur. 1955r.) rozpoczął przygodę wspinaczkową w 1975 roku. W tym samym roku został Członkiem Klubu Wysokogórskiego Trójmiasto (na owy czas z siedzibą w Gdyni). Miał talent do trudnych wspinaczek skałkowych. Dużo wspinał się na murkach, odkrył - do celów wspinaczkowych - wieżę koło mostu wantowego, teraz zwaną Wieżą Bartosa. Poprowadził tam trudne drogi klasyczne i hakowe, latem i zimą. Wspinanie traktował nie jak trening, ale jako cel sam w sobie. Był pomysłodawcą , organizatorem i w ogromnej mierze wykonawcą ściany wspinaczkowej na terenie Akademii Wychowania Fizycznego w Gdańsku. Szkolił kursantów, został instruktorem wspinaczki skalnej Polskiego Związku Alpinizmu. Wielu jego uczniów zostało dobrymi wspinaczami. Dla wszystkich swoich kursantów - guru.

Wspinał się dużo w Tatrach, zarówno latem i zimą, przechodząc bardzo trudne drogi. Między innymi dokonał jednego z pierwszych przejść zimowych drogi Czok-Kiełkowski na Kazalnicy. Trudno wymienić wszystkie ciekawe drogi, które przeszedł, ale do najważniejszych należą: Mały Młynarz: Kolorowe Sny,1979, droga Dziadka na Młynarczyku, 1979,Orłowskiego na Galerii Gankowej –wszystkie trzy z Markiem Czachorem.

W 1980 roku wziął udział w obozie klubowym w Alpach Szwajcarskich, gdzie zrobił drogę Cassina na Piz Badile. Rok później w trakcie klubowej wyprawy na Arjunę (6230) w Himalajach Kisthwaru dokonał wraz z dwoma kolegami pierwszego wejścia na jej południowy wierzchołek.

W 1987 roku brał udział w wyprawie na Langsisa Ri w Himalajach Langtang.

Po tym okresie praca zawodowa i obowiązki rodzinne trochę zahamowały Jego aktywność wspinaczkową, ale zawsze pozostawał w kontakcie z partnerami od liny, środowiskiem wspinaczkowym i Klubem.

W wieku 35 lat przeszedł zawał serca. Tym niemniej, po rekonwalescencji znów się sporadycznie wspinał. W ostatnich latach życia, co roku jeździł w Dolomity ze swym przyjacielem, doskonałym wspinaczem Ryśkiem Doroszem (mieszka w Niemczech). W czasie takiego wyjazdu, w roku 2000, zmarł w ścianie podczas wspinaczki w masywie Tre Cima.

Downloadhttp://bigtheme.net/joomla Joomla Templates